การพนันถือเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอังกฤษมากว่าร้อยปี  แต่ก็มีทั้งผู้ที่ต่อต้านและสนับสนุนกิจกรรมดังกล่าว โดยฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยเชื่อว่าการพนันเป็นสิ่งผิดศีลธรรม เป็นกิจกรรมที่ก่อให้เกิดความเสียหาย จึงควรห้ามและจำกัดเอาไว้ ส่วนกลุ่มที่สนับสนุนให้มีการเล่นพนันมองว่าบุคคลทั่วไปควรเล่นการพนันได้อย่างอิสระ โดยมีข้อจำกัดสำหรับปกป้องและป้องกันเยาวชนและผู้หย่อนความสามารถไม่ให้เข้าถึงการพนันได้เท่านั้น  แนวนโยบายเกี่ยวกับกฎหมายการพนันของอังกฤษในช่วงก่อนทศวรรษที่ 60 (1960s) มุ่งเน้นไปที่การห้ามไม่ให้มีการเล่น แต่ในช่วงทศวรรษที่ 60 กฎหมายการพนันของอังกฤษก็เริ่มมีการอนุญาตให้เล่นการพนันได้อย่างเสรีมากขึ้น โดยพระราชบัญญัติการพนันที่ออกบังคับใช้ใน ค.ศ. 1968 เป็นกฎหมายหลักที่อนุญาตให้จัดให้มีการเล่นพนันได้ แต่ต้องได้รับอนุญาต และเป็นกฎหมายที่บังคับใช้แก่การพนันมาจนกระทั่งถูกยกเลิกไป เมื่อมีการบังคับใช้พระราชบัญญัติการพนัน ค.ศ. 2005 

     พระราชบัญญัติการพนัน ค.ศ. 2005 (Gambling Act 2005) เป็นกฎหมายที่บัญญัติขึ้นโดยรัฐสภาของสหราชอาณาจักรและมีผลบังคับใช้ทั้งในประเทศอังกฤษ เวลส์ และสก็อตแลนด์ เป็นกฎหมายที่จัดทำขึ้นเพื่อควบคุมการพนันทุกประเภท เริ่มมีผลบังคับใช้เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 โดยบัญญัติออกมาเพื่อใช้แทนกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการพนันฉบับบังคับใช้อยู่แต่เดิม ได้แก่ พระราชบัญญัติเกมการพนัน ค.ศ. 1968 (the Gaming Act 1968) พระราชบัญญัติว่าด้วยการวางเดิมพัน การละเล่น และลอตเตอรี่ ค.ศ. 1963) และ พระราชบัญญัติลอตเตอรี่และกิจกรรมนันทนาการ ค.ศ. 1976 (the Betting, Gaming & Lotteries Act 1963) and (the Lotteries and Amusements Act 1976)

     บทความนี้ ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ ความเป็นมาของพระราชบัญญัติการพนัน ค.ศ. 2005  สาระสำคัญของพระราชบัญญัติการพนัน ค.ศ. 2005 ในแต่ละภาคโดยสังเขปในส่วนที่สอง และข้อวิจารณ์พระราชบัญญัติการพนัน ค.ศ. 2005 โดยเฉพาะจากรายงานการศึกษาของวัฒนธรรม สื่อสารมวลชน และกีฬาของสภานิติบัญญัติของประเทศอังกฤษ